De valse profetie van het succesvol zijn

Leo Oostveen o.p. sprak hier over in zijn overweging:                                                                             

Maar wat is de houdbaarheidsdatum van protesten en afwijzingen? Er moet toch een alternatief zijn?

Maar er is nog een andere valse profetie, een die vanzelfsprekend lijkt en alomtegenwoordig is. (…) We leren ons eigen leven te leiden dat geheel en al gewijd is aan zichzelf. Het is dit individualisme van vandaag dat als een valse profeet rondwaart en dat mensen toeroept dat ze slechts op zichzelf teruggeworpen zijn.

Een valse profetie die wel heel ver afstaat van echte godsdienst, van echte dienst aan God en aan de mensen en hun geluk.

Ik vraag me wel eens af wat toch voor een kruid er gewassen is tegen deze ideologie. Een krachtig maatschappelijk en cultureel protest, een scherpe morele afwijzing, zoals in de jaren 60 en 70?

Maar wat is de houdbaarheidsdatum van protesten en afwijzingen? Hoelang blijven die aantrekkelijk? Als er een alternatief is, dan moet dat toch uit zichzelf aantrekkelijk zijn, omwille van zijn eigen positieve kracht?

Zelf put ik dit alternatief uit het grondbesef van de joodse en christelijke geloofservaring dat de mens door God gekend en bemind is – denk aan de middeleeuwse minnemystiek. Deze ervaring is doordrenkt van het besef dat ons leven uiteindelijk geschonken is en wortelt in het geheim van God.

(…) Wie zich door God gekend en bemind weet, wil deze kennis en deze liefde delen en kan niet anders dan zich naar God en de mensen toewenden

De gehele overweging kunt u vinden op de nieuwsbrief van de Dominicanen.