Dankwoord van de nieuwe Algemene Overste

Beste gasten, beste broeders, beste medezusters,
Begin 1984 – een novicemeesteres rijdt met haar novicen naar het grote moederhuis in Venlo, omdat op deze dag de door Rome geapprobeerde nieuwe constituties in een feestelijke ceremonie aan de zusters zullen worden uitgereikt. er is een schuchtere postulante bij die nog niet echt veel begrijpt van wat daar gebeurt. wat zij echter duidelijk voelt en wat zich in haar hart heeft gegrift, is iets van de trots van de zusters en de betekenis van dit gebeuren.                                                                                             

In 2017 is die schuchtere postulante, tot haar eigen verbazing, de nieuw gekozen generaal priorin van deze congregatie en viert zij de sluiting van een generaal kapittel waarop de vaststelling van nieuwe herziene teksten van de constituties het bijzondere moment is.

In de afgelopen twee jaar zijn wij aan een weg begonnen om ons leven en werken als dominicanessen van Bethanië op basis van onze spiritualiteit en in het licht van het heden bij de huidige tijd te brengen.Wij hebben teksten geformuleerd over ons zelfbesef, ons leven met God, ons gemeenschapsleven, ons apostolisch werken, het toebehoren en onze structuren. en opnieuw voelde ik de trots en de vreugde, als ons dit met woorden is gelukt.

Lees verder…

Het Kapittel

Het kapittel is een grote vergadering die eenmaal in de zes jaar wordt gehouden en waar zusters vanuit de hele congregatie voor worden gekozen. Op 7 februari zijn we begonnen met een bezinningsdag om alles achter ons te laten en ons voor te bereiden op het kapittel.
Op het kapittel worden de afgelopen 6 jaren afgesloten met een verslag van de algemene overste en een financieel verslag van de econoom.

Nadat dit alles is gebeurd, wordt er een begin gemaakt met de voorbereiding van de keuze voor het algemeen bestuur. Aan de zusters die op de lijst staan van eventuele kandidaten wordt gevraagd of zij zich verkiesbaar stellen.
De volgende dag is dan de keuze van de algemene overste en de dag daarop de keuze van de bestuursleden / raadsleden.20170212_105905[321]
We zijn dan ook verheugd om ons nieuwe bestuur aan u voor te stellen:

zr. Katharina zij is de Algemene Overste, zij staat in het midden.
zr. Hannah, zr. Hellena, zr. Barbara en zr. Judith.

 

 

 

opeinig GK

Iedere morgen beginnen we met het vieren van de Eucharistie om Gods Zegen
te vragen voor de nieuwe dag die voor ons ligt.

Iedere avond sluiten we af met een half uur stille aanbidding in de kapel. Om de dag te overdenken, om tot rust te komen,
om weer nieuwe krachten op te doen en Gods Zegen te vragen.

 

Lees verder…

Afsluiting van het 800 jarig feest in Rome

Zr. Sara schreef deze brief aan de zusters na de afsluiting van het 800 jarig feest in Rome en de congres dagen die we ervoor hadden in het Angelicum.Maria en Jozef Rome 2

Vorige week hebben we als zusters van het algemeen bestuur samen deelgenomen aan het congres in Rome over de zending van de Orde, als afsluiting van het jubileumjaar. Meer dan 600 personen namen deel aan het intensieve programma van lezingen, workshops en podiumgesprekken, onderbroken door een cultureel aanbod in de middagpauze. De avonden stonden in het teken van een speciale plek: Eucharistieviering in de Santa Sabina, bezoek aan de grote synagoge, een Vesperdienst aan het graf van de H. Catharina van Siena en de zalige Fra Angelico in de Santa Maria sopra Minerva, en als afsluiting de Eucharistieviering met Paus Franciscus in de San Giovanni in Laterano, waar 800 jaar eerder de tweede bul t.g.v. de stichting van de Orde werd ondertekend.

De dagen waren vol impulsen, maar vooral vol menselijke ontmoetingen. En, zoals altijd, horen we de luide roep om hulp vanuit onze kapotte wereld. Zr. Ines, algemeen overste van de dominicanessen van de H. Rozenkrans met zusters in de Gazastrook, Jordanië, Libanon en Syrië vertelde over haar zusters die solidair met hen bij de mensen in Aleppo blijven. We hebben familie in Aleppo…. Aangrijpend was de roep om hulp van de broeder dominicaan, bisschop in Noord-Nigeria, die al het gepraat over interreligieuze dialoog op een gegeven moment gewoon niet meer uithield en zijn nood over de situatie in zijn land en het gevaar van Boko Haram uitschreeuwde.

Zr. Faustina vertelde eveneens over Noord-Nigeria, zr. Luma over Irak. Ook Pakistan werd genoemd, een Chinese medebroeder was er en het was iedereen wel duidelijk dat dit niet de enige plekken in nood waren.

Lees verder…

“Het einde van de mensenhandel begint met ons

20161108_153748Onder deze titel vond van 6 -12 november het congres van R (eligieus) in E(urope) N(etworking) A(gainst) T(raffincking and E(xploitation) plaats, met 130 afgevaardigden uit 27 landen.
Leden van RENATE werken op alle gebieden tegen mensenhandel, van het ondersteunen van slachtoffers, hun genezing en integratie, tot prefentief werk in opvoeding en opleiding, juridische ondersteuning en campagnes bij regeringen toe, om deze moderne vorm van slavernij tot stilstand te brengen.

Paus Franciscus, voor wie dit een heel belangrijk thema is, ontving ons tijdens een speciale aidiëntie om zijn waardering te tonen voor onze inzet. hij betoonde, dat mensenhandel “de door God gegeven waardigheid van zovele zusters en broeders geweld aan doeten een zware misdaad is tegen de menselijkheid”. zijn onbevreesde uitspraken over het kwaad van de mensenhandel geeft de leden van RENATE de kracht om door te gaan in de strijd.

Lees verder…

Feestelijke 1e professie van Thomas en Michaël

In een volle Dominicuskerk in Zwolle deden Thomas Volkers en Michaël Machielse op 11 september hun 1e professie in de Orde van de Predikers.

Zusters en broeders uit het hele land en uit alle dominicaanse geledingen waren aanwezig en heetten hen letterlijk met een warme omhelzing welkom in hun kring. Ook veel familieleden, vrienden en oud-collega’s waren gekomen om deze stap in het ingroeien in een leven als dominicaan te vieren met Thomas en Michaël Dominiek.

Na de plechtigheid, die afgesloten werd met een Salve Regina op dominicaanse melodie én het zingen van O lumen Eclesia, het lied voor Dominicus, was er een tuinachtige receptie in de tuin van het mooie klooster van Zwolle.

Provinciaal overste René Dinklo reflecteerde in zijn preek op onder meer het verhaal van de verloren zoon uit Lucas. Hij benadrukte dat wij mensen barmhartigheid verlangen van God en van elkaar, maar dat God ons altijd al gevonden heeft, zelfs als wij gevangen zijn in ingewikkelde of tegenstrijdige verlangens.professiefeest1

De vraag is: ‘Wat of wie zetten we in ons leven in het centrum? Het risico van deze tijd is dat je jezelf centraal stelt. Egocentrisme en narcisme zijn in onze tijd veel aanwezig’, zei René Dinklo.

‘Maar jullie kiezen voor een leven in communiteit, in een wij. Met mensen die je niet hebt gekozen maar met wie je wel een ideaal deelt. Het heilige of God staat in dat leven centraal. Middelpuntvliedend laat het liefde en genade op ons afkomen. We hoeven het niet allemaal zelf te doen. Als we goed leven, leven uit God, kunnen we gestalte geven aan Gods liefde en barmhartigheid. Religieus leven bij uitstek plek om dat in te oefenen.’

René Dinklo heette broeders Michael Dominiek en Thomas van harte welkom, met al hun talenten en eigenaardigheden, ‘tot geluk van velen en van jullie zelf’.

‘Voel je in de komende drie jaar gedragen door God die jullie al gevonden heeft, en door mensen, onder wie je medebroeders en –zusters, van wie je barmhartigheid mag verwachten. Zoals God ons al gevonden heeft, zo mogen wij in ieder mens een broeder of zuster zien.’

150 jaar Dominicanessen van Bethanië

„De grootste heiligen hebben een verleden, de grootste zondaars een toekomst!“ Korter kun je niet samenvatten, wat Bethanië van het begin af aan wilde zijn en vandaag nog is: een gemeenschap waarin wat in kerk en maatschappij onmogelijk lijkt, werkelijkheid kan worden als teken van het feit, dat bij God niets onmogelijk is.

In veel woorden, gebaren en prachtige vieringen stond deze “intuïtie van Bethanië”, zoals de Meester van de Orde, P. Bruno Cadoré het meerdere keren noemde, in het centrum van de feestelijkheden rond de verjaardag van de stichting van Bethanië op 14 augustus 1866. Steeds opnieuw beklemtoonde P. Bruno, hoe zeer de Orde van de dominicanen deze intuïtie nodig heeft.                                                                                                                unnamed

 

Lees verder…

Onverwachte herinneringen aan zuster Vitala

P1130394Mijn vader Gerrit Willems is gedurende zijn werkzame leven in dienst geweest bij de Zusters van Bethanië. Van 1954 tot 1965 was hij tuinman bij klooster en kinderhuis ‘De Beuken’ in het toenmalige Hees bij Nijmegen. Vanaf 1965 tot in de jaren tachtig was hij bedrijfsleider op de boerderij bij het klooster en kinderhuis ‘St. Jozef’ in het Brabantse Rijsbergen, tot het klooster werd opgeheven. Als gezin hebben wij altijd op het terrein van die kloosters gewoond. De geboortegrond van mijzelf, mijn broer Ton en zus Annie is rondom het klooster in Hees. Ikzelf en mijn broer zijn in 1955 resp. 1957 geboren in het oorspronkelijke koetshuis en boerderij, mijn zus (1960) in de later daarnaast nieuw gebouwde tuinmanswoning.
Mijn ouders hadden een goede band met de Zusters. Zuster Vitala hielp mijn moeder Lies bij de geboorte van mijzelf en van mijn broer; mijn zus kwam net iets te snel, Zuster Vitala was er graag bij geweest! Bij mijn geboorte kreeg ik overigens als derde naam ‘Alcide’ mee, naar de stichter van de orde van de Zusters van Bethanië, pater Lataste
Mijn herinneringen aan Zuster Vitala zijn heel divers. Zo herinner ik mij dat ze met mij in Nijmegen naar de Waalkade is gelopen om daar de intocht van Sinterklaas met de Stoomboot mee te maken, ook de hoge muren van de indrukwekkende kade spraken als kind tot mijn verbeelding.
Lees verder…

Maria Magdalena

Onze algemene overste schreef in haar mededelingen aan de zusters.Maria Magdalena

Misschien hebt u het al gelezen: in de Kerk mag de feestdag van de H. Maria Magdalena intussen als feest worden gevierd. Dat bewijst ons dat de hoogachting voor deze grote vrouw, die de eerste getuige van de verrijzenis was, ook in de Kerk is gegroeid. Je kunt er niet meer omheen, dat het een vrouw was, die de opdracht kreeg, getuigenis af te leggen van de ontmoeting met de Heer en deze uit te dragen.

Als patrones van de Orde en voor ons in Bethanië is dat al lang vanzelfsprekend. We vieren, samen met onze medezusters in Mont, 22 juli al altijd niet alleen als feest, maar zelfs als hoogfeest. Daardoor herinneren we ons telkens weer, waar het uiteindelijk in Bethanië op aankomt: op de levendige ontmoeting met de Verrezene en het daaruit volgende getuigenis.
Dat is de geschiedenis van het christendom. En dat is de geschiedenis van Bethanië in één punt samengevat. Slechts degene die de Verrezene heeft ontmoet – die Gods barmhartigheid zelf heeft ervaren, die werd aangestoten door een woord, die een persoonlijk appèl ervoer, die in zijn diepste wezen is aangeroerd – kan over dit diepste geluk vertellen en van daaruit leven. Waar dan ook – in een klooster of als lid van een lekengemeenschap, in de gevangenis of in de maatschappij. Vaak bestaan er geen woorden voor deze diepe ervaring, maar ze is er wel. We krijgen niet te horen, met welke woorden Maria Magdalena hierover vertelde aan de leerlingen. Maar het moet authentiek zijn geweest , want daarna begon de beweging van de leerlingen van Jezus te groeien en steeds meer mensen werden erdoor gegrepen en konden zich voor deze boodschap openen.